Ardı ardına birçok iddialı söz ve vaatle başlayan, bugüne kadar düşünülmesi bile suç sayılan açıklamaların Meclis kürsüsünden dile getirilmesiyle coşan bir girişimin duraklama dönemine girmesi artık merak dahi uyandırmıyor. Çözüm süreci yeniden yavaşladı ve nedenini bilmiyoruz.
Bu arada, Meclis'in yaz aylarında sürece dair uyum yasalarını çıkaracağı kulisleri yayıldı. Yani, Öcalan'a umut hakkı ve PKK'lılara af ve hayata dönme yasaları….
Çözüm süreciyle ilgili değil ama geçen yılın Kasım ayında AİHM, Selahattin Demirtaş 'ın salıverilmesi kararını verdi. Kararın açıklandığı gün Demirtaş 'ın bir gün dahi bekletilmeden serbest bırakılması gerekiyordu bu olmadı.
Olmaması bir yana konu unutuldu gitti. Oysa sadece bu hakkı teslim etmek bile çözüm sürecinin samimiyeti ve kalitesini artıracaktı.
"Ahmetler"in ( Ahmet Türk ve Ahmet Özel ) haksız ve hukuksuz yere indirildikleri makamlarına geri dönememeleri de ayrı bir yanlış. İadelerin bekletilmesi de sürecin kalitesi namına başka bir kayıptır.
Ayrıca, iki başkana ve seçmenlerine haksızlıktır. Bu kadar büyük mesafe alınan ve artık geri dönüşsüz noktaya gelen sürecin tamamlanmasına mani nedir, kimse bilmiyor.
